Όταν η παράδοση αναμιγνύεται με το μεράκι του δημιουργού, μόνο όμορφα πράγματα μπορούν να συμβούν. Τον χειμώνα του 2023 και συγκεκριμένα στα Game Awards, o
Abubakar Salim
, ιδρυτής του
Surgent Studios
, αν και περισσότερο γνωστός από το voice over του ως
Bayek
του
Assassin’s Creed: Origins
, ανακοίνωσε το παιχνίδι που ετοίμαζε με πολύ συναισθηματική χροιά θα έλεγε κανείς, καθώς ήταν αφιερωμένο στον πατέρα του, ο οποίος είχε πεθάνει. Κάπως έτσι είδαμε για πρώτη φορά το
Tales of Kenzera: ZAU
, ένα πολλά υποσχόμενο
metroidvania
παιχνίδι, το οποίο κλείδωσε την προσοχή μου από τον πρώτο ήχο και την πρώτη εικόνα.
Η
ιστορία
εξελίσσεται στην
Kenzera
, με τον νεαρό
Zuberi
να διαβάζει ένα βιβλίο, που το έγραψε ο πρόσφατα εκλιπών πατέρας του. Ήρωας του βιβλίου και πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ο
Zau
, ο οποίος έχασε επίσης τον πατέρα του και ως νέος σαμάνος ξεκίνησε ένα
ταξίδι
, προκειμένου να βρει τον Θεό του Θανάτου,
Kalunga
, για να τον πείσει να του επιστρέψει το πνεύμα του πατέρα του από τη γη των νεκρών. Μετά από μια συμφωνία που έκανε μαζί του, ο
Zau
ξεκινάει μια περιπέτεια στις περιοχές της
Kenzera
, κατά τη διάρκεια της οποίας θα αντιμετωπίσει εχθρούς, κινδύνους και θα μάθει σπουδαία μαθήματα ζωής, που θα τον ωριμάσουν, με το τελευταίο μάθημα να τον περιμένει στο τέλος της ιστορίας, σε ένα σπουδαίο αποκορύφωμα.
Κεντρικό θέμα της ιστορίας είναι η απώλεια, το οποίο υπηρετεί άψογα, κατά τη γνώμη μου και το σενάριο είναι μεν απλό αλλά υπέροχα δοσμένο, καθώς δεν αφήνει κενά και δεν προσπαθεί να γίνει επιτηδευμένο. Από την αρχή ως το τέλος, η ιστορία απορροφάει τον θεατή, χωρίς όμως να καταφεύγει διαρκώς στην επίκληση στο συναίσθημα ή να καταντάει να είναι μόνιμα δραματικό. Το setting του παιχνιδιού πατάει σε πραγματικές βάσεις, δανείζοντας στοιχεία από την
Bantu
κουλτούρα, χρησιμοποιώντας εχθρούς βγαλμένους από την μυθολογία της φυλής, καθώς επίσης ανακαλύπτουμε διάφορα ήθη και έθιμα μέσα από τις διάφορες
συζητήσεις
μεταξύ του
Zau
και του
Kalunga
– συνταγή που αποδίδει μια μαγεία στην όλη εμπειρία του παίκτη και τον προσελκύει στην εξερεύνηση του κόσμου.
Στον τεχνικό τομέα έχουμε μια πανδαισία χρωμάτων που εξιτάρουν το μάτι του θεατή. Τα μοντέλα των χαρακτήρων και τα animations είναι καλογυαλισμένα και προσεγμένα, σε σημείο που εντυπωσιάζουν μερικές φορές. Την μουσική έχει επιμεληθεί η
Nainita Desai
, και μπορώ να πω ότι, μαζί με τον οπτικό τομέα, είναι ένα από τα πιο δυνατά σημεία του παιχνιδιού. Οι απόκοσμοι ήχοι πραγματικά σε ταξιδεύουν και καταφέρνουν να δημιουργήσουν το immersion του παίκτη στον κόσμο της
Kenzera
, που ίσως μόνο ΑΑΑ παιχνίδια θα μπορούσαν να το καταφέρουν και σε συνδυασμό με τις διάφορες καλοφτιαγμένες περιοχές, δίνει την ψευδαίσθηση ότι όντως βρίσκεσαι στις σαβάνες της Αφρικής.
Το παιχνίδι στον κορμό του είναι κλασικό
metroidvania
, πλην όμως απλουστευμένο κατά κάποιον τρόπο, χωρίς να έχει κάτι ιδιαίτερο να δείξει, ώστε να ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα παιχνίδια τους είδους. Για παίκτες που δεν αρέσκονται στο είδος αυτό, το υλοποιεί πολύ καλά, προσφέροντας ένα απλό platforming με αρκετά γραμμικό traversal σε ορισμένα σημεία, κάτι όμως που προσπαθεί να επικαλύψει με τον υπέροχο οπτικό τομέα και την ποικιλία σε βιότοπους. Επιπλέον υπάρχουν διάφορες
προκλήσεις
στο χάρτη, οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, θα ικανοποιήσουν και τους απαιτητικούς παίκτες. Ένα αρνητικό θα έλεγα πως είναι η απουσία ίσως κάποιου μηχανισμού μαρκαρίσματος στο χάρτη, καθώς δεν υπάρχει τρόπος να θυμάται ο παίκτης που έχει αφήσει κάποιο collectible ή εμπόδιο, προκειμένου να ξαναγυρίσει αργότερα. Ο χάρτης βέβαια δεν είναι αχανής, ούτε περίπλοκος να τον περιηγηθείς και τα διάφορα μυστικά/collectibles που υπάρχουν, βρίσκονται σχετικά εύκολα παρεκκλίνοντας πολύ λίγο από την κύρια διαδρομή, καθιστώντας το παιχνίδι, platinum λεία για τους
trophy hunters
.
Όσον αφορά τη μάχη, έχω να πω ότι την λάτρεψα. Ο παίκτης έχει 2 στυλ μάχης, τα οποία εναλλάσσει με τις 2 σαμανικές μάσκες που διαθέτει εξαρχής, του ήλιου και του φεγγαριού. Η πρώτη προσφέρει
melee combat
, ενώ η άλλη
range combat
. Η εναλλαγή των μασκών γίνεται ομαλά και γρήγορα, επιτρέποντας στον παίκτη να πειραματιστεί με διάφορους συνδυασμούς επιθέσεων κατά τη διάρκεια της μάχης. Επενδύοντας πόντους σε ένα απλό
skill tree
, εξελίσσεται έκαστο στυλ μάχης, αποκτώντας περισσότερα χαρακτηριστικά. Επίσης, στις περιοχές που περιηγείται ο παίκτης υπάρχουν διάφορα
trinkets
, τα οποία πρέπει να ανακαλύψει και τα οποία, εφόσον ενεργοποιηθούν μέσω των διάφορων
workshops
που υπάρχουν στο χάρτη, παρέχουν επιπλέον
buffs
στον χαρακτήρα.
Στο κομμάτι της εξέλιξης του χαρακτήρα δεν έχει να προσφέρει κάτι πέρα από το
skill tree
και τα
trinkets
, καθώς δεν υπάρχει εναλλαγή διαφορετικών όπλων, πέρα από αυτά που ήδη έχει ο χαρακτήρας. Στην πορεία του παιχνιδιού όμως ξεκλειδώνονται ικανότητες, οι οποίες επιτρέπουν στον παίκτη να ξεπεράσει εμπόδια, να αποκτήσει πρόσβαση σε άλλοτε άβατες περιοχές, καθώς επίσης εφοδιάζουν την φαρέτρα του με ποικίλους τρόπους να κινηθεί σε μια μάχη. Τέλος, οι εχθροί που καλείται να αντιμετωπίσει ο παίκτης, δεν έχουν μεγάλη συχνότητα ούτε μεγάλη ποικιλία. Υπάρχει όμως η δυνατότητα αυξομείωσης της δυσκολίας του παιχνιδιού για μεγαλύτερη ή μικρότερη πρόκληση στις μάχες. Στο
easy mode
για παράδειγμα, μου ήταν ευχάριστη η εμπειρία με μερικά peak δυσκολίας σε ορισμένους πιο δυνατούς εχθρούς και bosses, ενώ στο
normal mode
φάνταζε challenging η εμπειρία ακόμα και στους απλούς εχθρούς.
Θεωρώ ότι το
Tales of Kenzera: ZAU
, κάνει αυτό που υπόσχεται και τίποτα παραπάνω. Είναι ένα όμορφο, συγκινητικό ταξίδι 8 περίπου ωρών, κατά τη διάρκεια του οποίου ο παίκτης θα συγκινηθεί, θα εκστασιαστεί με τα χρώματα και τις μουσικές της Αφρικής και θα πάρει μια ιδέα πώς αγωνίζεται κάποιος να ξεπεράσει την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, αντιμετωπίζοντας την θλίψη του. Ένα άξιο ντεμπούτο, που δεν θα απογοητεύσει τους fans του είδους.
Tales of Kenzera: ZAU | Review
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ:
Το Tales of Kenzera: ZAU είναι ένα όμορφο, απλοποιημένο metroidvania, το οποίο δεν θα απογοητεύσει τους fans του είδους, ειδικά όσον αφορά την ιστορία και τον τεχνικό τομέα. Δεν ανακαλύπτει τον τροχό, ούτε εισάγει νέα στοιχεία που δεν έχουμε ξαναδεί, πλην όμως η εισαγωγή του εξωτικού πολιτιστικού στοιχείου είναι αυτό που καθιερώνει την ταυτότητα του παιχνιδιού, καθώς επίσης και η ιδιαίτερη θεματική της απώλειας, που καταφέρνει να περάσει στο πετσί του θεατή.
ΘΕΤΙΚΑ
Όμορφη και συγκινητική ιστορία
Πανέμορφο εικαστικό / animations με εξωτική μουσική επένδυση
Εύκολη περιήγηση στις περιοχές
Ενδιαφέρον μηχανισμοί μάχης
Πλούσια πολιτιστική εμπειρία
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Έλλειψη μηχανισμού μαρκαρίσματος στο χάρτη
Όχι μεγάλη ποικιλία στο traversal, αρκετά γραμμικό σε σημεία
Μικρή συχνότητα και έλλειψη ποικιλομορφίας στους εχθρούς
VIA:
PSAddict.gr
0