To
Horror
Tales: The Beggar
είναι ένα παιχνίδι του
Carlos Coronado
, ή διαφορετικά της
CarlosGameDev
και αποτελεί τη συνέχεια του
Horror Tales: The Wine
. Με αυτή τη σειρά, ο δημιουργός εξερευνά διάφορες
ιδέες
τόσο σε κομμάτι ιστορίας, όσο και σε κομμάτι μηχανισμών για τα παιχνίδια τρόμου. Πρόκειται βέβαια, για το είδος αυτό που έχει αρκετά χαμηλό προϋπολογισμό και συνήθως γίνεται γνωστό μέσω των διάφορων streams σε πλατφόρμες. Η ίδια σειρά, έχει μια καλή απήχηση στην πλατφόρμα του
Steam
, αφού ενδείκνυται για τέτοιου είδους εμπειρίες; Τι μπορούμε να πούμε κι εμείς όμως, οι χρήστες του
PS5
, που είμαστε συνηθισμένοι σε εμπειρίες που θέλουμε να φαίνονται αισθητικά ποθητές μπροστά από την
οθόνη
μας;
Η ιστορία του
Beggar
ξεκινάει σε έναν μετά αποκαλυπτικό κόσμο όπου η χρήση του κρασιού (The
Wine
, από το προηγούμενο παιχνίδι) από τον κόσμο έχει προκαλέσει μια τεράστια διαμάχη σε ατομικό, κοινωνικό και βιολογικό επίπεδο. Τοποθετούμαστε κοντά στην Αυστραλία, όπου η Γη κυριολεκτικά έχει κατακερματιστεί κάτω από τα πόδια μας κι εμείς βρισκόμαστε σε μια κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Σαν από μηχανής Θεός, έρχεται ένα
drone
για να μας φέρει στη ζωή και να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε από το μέρος που βρισκόμαστε, αλλά και από τον ίδιο τον Beggar, ένα τέρας που δημιουργήθηκε από τη χρήση του κρασιού στο
υποσυνείδητο
μας και βρίσκεται πάντα μια
ανάσα
πνοής
μακριά από εμάς.
Το σενάριο, που γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο μέσα από διάφορα γραπτά κείμενα και από τις επεξηγήσεις του drone, καταφέρνει και κερδίζει με την
πρωτοτυπία
του παρά την ενασχόληση του με μύρια θέματα. Καταστροφή του περιβάλλοντος, φαντάσματα του υποσυνείδητου, βιολογική εξέλιξη, πόλεμος με άλλες παρατάξεις, επαναστάσεις και ιατρικές εξελίξεις, ακόμα και αλλαγές στις τευτονικές πλάκες της Γης, είναι μερικά από τα πράγματα που θα ακούσουμε και θα απορήσουμε συνάμα. Το αποτέλεσμα
δεν είναι δεμένο
, αλλά οι πληροφορίες που λαμβάνουμε είναι αρκετές για να μας κρατήσουν το
ενδιαφέρον
.
Συνεχίζοντας, ο πολυαναμενόμενος Beggar που στολίζει την αρχική οθόνη του τίτλου, δεν έχει τον χρόνο που του αρμόζει και αυτό συμβαίνει λόγω του
προσεκτικού ρυθμού
που έχει επιβληθεί στο παιχνίδι. Σίγουρα θα πεταχτούμε μερικές φορές από τις ξαφνικές εμφανίσεις του, αλλά κατά κύριο λόγο ο ρόλος του περιορίζεται σε κάποιες μάχες μαζί του στις οποίες καλούμαστε να
τιθασέψουμε
την ημέρα και το κλίμα του πλανήτη. Βλέπετε, έχουμε τη δυνατότητα να τραβάμε αντικείμενα προς το μέρος μας, αλλά και να τα πετάμε με φόρα σαν μια μορφή επίθεσης. Το πρώτο είναι πολύ απλό και γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού, ενώ το δεύτερο θέλει λίγη ώρα και ο
δισταγμός
μας να επιτεθούμε θυσιάζει κομμάτι της υγεία μας. Αυτό λειτουργεί αποτελεσματικά σε στιγμές
έντασης
και απαιτεί ένα κομμάτι στρατηγικής, εφόσον ο αντίπαλος μας είναι ικανός στις αποφυγές και στο να εξαφανίζεται.
Η δεύτερη ικανότητα μας είναι να επηρεάζουμε την ώρα της ημέρας και το κλίμα σε πραγματικό χρόνο, αλλάζοντας τον περιβάλλοντα χώρο. Αυτό μας δίνει την δυνατότητα να
προσεγγίσουμε
τους διάφορους γρίφους για να προχωρήσουμε μέσα στο παιχνίδι. Οι ίδιοι
γρίφοι
δεν είναι ιδιαίτεροι από άποψη δυσκολίας, αλλά σταματούν ένα γραμμικό παιχνίδι από το να γίνει μονότονο. Συμβάλλουν σε στιγμές ηρεμίας και αποσπούν αρκετά το μυαλό, έως ότου έρθει η στιγμή του τρόμου.
Αντίστοιχα, ο οπτικός τομέας που τρέχει σε Unreal 5 κάνει αρκετά
ενδιαφέρον
τον τίτλο οπτικά, ειδικά στις γρήγορες εναλλαγές ημέρας και νύχτας. Να πούμε ότι για έναν
indie
τίτλο, το εικαστικό κομμάτι δεν αποτελεί κάτι ιδιαίτερο, έχει όμως χαρακτήρα και ξέρει να αλλάζει τα περιβάλλοντα έτσι ώστε να κρατήσει φρέσκια την εμπειρία. Δυστυχώς και ως είθισται από τέτοια παιχνίδια, πολλές φορές αντιμετωπίσαμε πτώσεις στα καρέ, παγώματα, αλλά και glitch τα οποία εξαφανίστηκαν έπειτα από μια επανεκκίνηση. Ο ηχητικός τομέας κερδίζει στο
ambient
στοιχείο, αλλά
χάνει
στα σημεία που υπάρχει μουσική, με συνθέσεις που είναι σχετικά απλές και λειτουργικές.
Εν κατακλείδι, το
Horror Tales: The Beggar
αποτελεί έναν
μικρό
σε
διάρκεια
τίτλο, πράγμα καλό εφόσον έχει θέση για όλα όσα θέλει να προσφέρει και έτσι δεν κουράζει καθόλου τον παίχτη. Το
αρνητικό
του είναι ότι θυσιάζει το στοιχείο τρόμου άθελα του, για το χτίσιμο μιας ιστορίας επιστημονικής φαντασίας. Παρόλα αυτά, καταφέρνει να είναι μια
ευχάριστη εμπειρία
ενός δημιουργού που κάνει το καλύτερο δυνατό με τα μέσα που έχει. Δεν είναι ο τίτλος που θα δείξει τέλεια σε μια μεγάλη τηλεόραση, αλλά -πιο σωστά- είναι ένα
ανάλογο
ενός μικρού διηγήματος που διαβάζουμε
ευχάριστα
, ανάμεσα στην ανάγνωση δύο μυθιστορημάτων.
Ευχαριστούμε την εταιρεία για την παροχή του τίτλου για τις ανάγκες της κριτικής.
Horror Tales: The Beggar |
Review
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ:
To Ηοrror Tales: The Beggar είναι ένας τίτλος που προσπαθεί να εξερευνήσει περισσότερα πράγματα από όσα μπορεί να αναπτύξει. Παρόλα αυτά, καταφέρνει στο τέλος και διατηρεί τον κεντρικό του στόχο, παραδίδοντας μια μικρή αλλά αξιέπαινη εμπειρία.
ΘΕΤΙΚΑ
Ο ρυθμός του τίτλου.
Ο χειρισμός διατηρεί μια ισορροπία αμεσότητας και αναμονής.
Γρήγορες εναλλαγές σε περιβάλλοντα αποτρέπουν από την στασιμότητα του εικαστικού τομέα.
Η ιστορία έχει ένα ενδιαφέρον.
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
Ο ηχητικός τομέας.
Δεν υπάρχει δυναμική στο κομμάτι του τρόμου.
Κάποιες τεχνικές ατασθαλίες.
VIA:
PSAddict.gr
0